Heistgrid
Het boek

Maak kennis met de zeven verdachten van Pelican Bay

Bijgewerkt 1 november 2026

Door het Heistgrid-team, een kleine puzzelstudio · Zo controleren we elke zaak

De verdachten in Heistgrid zijn steeds dezelfde zeven stadsgenoten uit Pelican Bay: Gus, Nadia, Wendell, Delia, Otto, Mabel en Priya. Elke zaak kiest er drie tot vijf uit, en jouw taak is om uit de aanwijzingen te halen wie waar stond en wie van hen het gedaan heeft.

Wie zijn de verdachten in Heistgrid?

Elke zaak speelt zich ergens in Pelican Bay af, en dezelfde zeven stadsgenoten duiken erin op: Gus, Nadia, Wendell, Delia, Otto, Mabel en Priya. Elke zaak kiest er drie tot vijf uit, zet ze ergens in een scène neer en verstopt één kleine misdaad onder hen. Jouw taak is de aanwijzingen te lezen, uit te zoeken wie waar stond en de dader te pakken.

Een kleine cast is een bewuste keuze. In een detectiveroman besteed je hoofdstukken aan het leren kennen van mensen; in een whodunit-puzzel wil je gewoon aan het redeneren. Met zeven gezichten die je al kent, kunnen de aanwijzingen over waar mensen stonden gaan, en niet over wie ze zijn.

Wie is wie in Pelican Bay?

Hier zijn de zeven, elk met het ding dat je ze het vaakst ziet vasthouden.

  • Portret van GusGus — de badmeester. Heeft meestal een reddingsboei bij zich. Zit de hele zomer op zijn toren en zweert dat hij alles ziet. Meestal kijkt hij naar de zee, maar elke reden om rond te kijken is welkom.
  • Portret van NadiaNadia — de ijsverkoopster. Heeft meestal een ijsschep bij zich. Kent ieders lievelingssmaak en een flink deel van ieders zaken. Is er iets gebeurd op de boulevard, dan heeft Nadia er een theorie over.
  • Portret van WendellWendell — die het reuzenrad bedient. Heeft meestal een moersleutel bij zich. Vrolijk, spraakzaam en nooit ver van zijn gereedschapskist. Vanaf de top van het rad ziet hij naar eigen zeggen het hele stadje, en dat klopt ook.
  • Portret van DeliaDelia — de havenmeester. Heeft meestal een verrekijker bij zich. Houdt een logboek bij van elke boot, elke krat en elke aankomst. Precies op de minuut, en dat verwacht ze van iedereen.
  • Portret van OttoOtto — de bakker. Heeft meestal een deegroller bij zich. Voor zonsopgang op, altijd een beetje bemeeld, altijd in voor roddels bij de eerste koffie. Maar het brood gaat voor, altijd.
  • Portret van MabelMabel — de museumgids. Heeft meestal een klembord bij zich. Heeft een verhaal bij elke vitrine en controleert haar lijst twee keer. Er verlaat niets haar museum zonder dat zij het weet.
  • Portret van PriyaPriya — de bibliothecaris. Heeft meestal een boek bij zich. Stil, oplettend en beroemd om haar oog voor alles wat niet op zijn plek staat. Vraag haar een feit na te trekken en ze heeft er om twaalf uur drie bronnen bij.

Waarom elke keer dezelfde zeven?

Omdat een terugkerende cast het halve plezier is. Het is dezelfde reden waarom gezellige misdaadreeksen in één stadje blijven: na twee of drie zaken heb je een mening over deze mensen. Je weet dat Nadia iets gezien zal hebben, en dat Delia's logboek elke discussie over tijden beslist.

Het houdt de puzzels ook eerlijk. Met een bekende cast hoeft een aanwijzing nooit op het laatste moment informatie over een vreemde binnen te smokkelen. Alles wat je nodig hebt staat op het bord, en de mensen erop heb je al ontmoet.

Hoe houd je ze uit elkaar op het raster?

Elke verdachte heeft een eigen getekend portret, dat het vakje vult waarin diegene staat, met de naam eronder. Geen initialen ontcijferen of piepkleine labels: je ziet in één oogopslag wie waar staat.

Hun spullen komen ook in de scènes terug: een reddingsboei bij het zwembad, een stapel teruggebrachte boeken bij de bibliotheekdeur. Voorwerpen tellen mee in de logica, want een vakje met iets erin is een vakje waar niemand kan staan. Aanwijzingen leunen daarop: "links van de ijskar" werkt alleen als je de ijskar kunt vinden.

Maakt een vaste gast je verdacht?

Helemaal niet. Elk van de zeven kan in elke zaak de dader zijn, en vaak voorkomen zegt niets over schuld. We hebben geen lievelingen: de dader is gewoon degene naar wie de aanwijzingen wijzen, en dat verschilt per zaak.

Als er al een valkuil is, dan is het de vertrouwdheid. Je denkt snel dat de stille typen veilig zijn en de praatgrage verdacht. De aanwijzingen trekken zich daar niets van aan. Los het bord op en laat de laatste aanwijzing de beschuldiging doen.

Waar kun je ze ontmoeten?

In de zaak onder deze gids wachten een paar van de zeven op een bord, gratis te spelen hier in de browser. In het boek staan vijftig zaken met dezelfde cast, en achterin de oplossingen als je je redenering stap voor stap wilt controleren.

Doe de groeten aan Nadia van ons. En vertrouw niemands alibi voordat je het naast de aanwijzingen hebt gelegd, ook dat van de bakker niet.

Probeer het zelf

50 van deze zaken op papier?

Over het boek

Omslag van Heistgrid: Logische Detectivepuzzels

Het boek: 50 zaken, van Jonge Speurder tot Meesterdetective.

Bestel op Amazon.nl

Meer gidsen